Fragmenty
audiencji generalnej papieża Franciszka, ze środy, 8 maja (tł. TV Trwam):
„Okres
wielkanocny, który przeżywamy, prowadzeni przez liturgię Kościoła, jest w
najwyższym tego słowa znaczeniu czasem Ducha Świętego udzielonego „bez miary”
przez Jezusa Chrystusa, ukrzyżowanego i zmartwychwstałego. Ten czas łaski,
kończy się świętem Zesłania Ducha Świętego, w którym Kościół przeżywa wylanie
Ducha Świętego na Maryję i Apostołów zgromadzonych na modlitwie w Wieczerniku.
Ale
kim jest Duch Święty? W Credo wyznajemy: >>Wierzę w Ducha Świętego, Pana i
Ożywiciela<<. Pierwsza prawda, którą wyznajemy, to ta, że Duch Święty
jest Panem, Kyrios, to znaczy, że
jest On prawdziwym Bogiem, tak jak Ojciec i Syn, jest adresatem aktu adoracji i
uwielbienia z naszej strony, którą kierujemy ku Ojcu i Synowi. Duch Święty jest
trzecią Osobą Trójcy Świętej, Jest wielkim darem Zmartwychwstałego Chrystusa,
który otwiera nasze umysły i serca na wiarę w Jezusa jako Syna posłanego przez
Ojca i prowadzącym nas do przyjaźni, do komunii z Bogiem. [...] Jest
niewyczerpanym źródłem życia Bożego w nas. Człowiek w każdym miejscu i czasie pragnie
życia pełnego, pięknego, sprawiedliwego i dobrego, życia, które nie jest
zagrożone przez śmierć, ale może rozwijać się i wzrastać aż do swej pełni. Człowiek
jest jak wędrowiec, który przechodząc przez życiowe pustynie, pragnie wody
żywej, tryskającej i świeżej, która jest w stanie zaspokoić głębokie pragnienie
światła, miłości, piękna i pokoju. Wszyscy odczuwamy to pragnienie. Jezus daje
nam tę wodę żywą – jest to Duch Święty, który pochodzi od Ojca, i którego Jezus
wlewa w nasze serca. „Przyszedłem, aby miały życie i miały je w obfitości”,
mówi Jezus (J 10, 10). Obiecuje On Samarytance, że da jej wody żywej w obfotści
i na zawsze dla wszystkich, którzy uznają w Nim Syna, posłanego przez Ojca, aby
nas zbawić (J 4:5-26; 3:17). Jezus przyszedł, aby nam dać wodę żywą, którą jest
Duch Święty, aby nasze życie było prowadzone przez Boga, ożywiane przez Boga,
karmione przez Boga. Kiedy mówimy, że chrześcijanin jest człowiekiem duchowym, mamy
na myśli to, że chrześcijanin to człowiek, który myśli i działa zgodnie z
Bogiem, zgodnie z Duchem Świętym, tak jak chce Bóg. Czy my my działamy zgodnie
z Bogiem, myślimy zgodnie z Bogiem? Czy też dajemy się prowadzić przez tak
wiele innych rzezczy, które nie są Bgiem?
W tym momencie
możemy zadać sobie pytanie: dlaczego ta woda żywa może całkowicie ugasić nasze
pragnienie? [...] W liście do Rzymian znajdujemy to wyrażenie: „Miłość Boża
rozlana jest w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany” (Rz
5, 5). Woda żywa, Duch Święty, to dar Zmartwychwstałego, który zamieszkuje w nas,
oczyszcza, oświeca, odnawia i przemienia, ponieważ czyni nas uczestnikami życia
samego Boga, który jest Miłością. Dlatego Apostoł Paweł mówi, że życie
chrześcijanina jest ożywiane przez Ducha i przez Jego owoce, którymi są
“miłość: radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność,
opanowanie (Gal 5, 22-23). Duch Święty czyni nas jednością jako “dzieci w Synu
Jednorodzonym”. W innym fragmencie listu do Rzymian, o który wspominaliśmy
wielokrotnie, Paweł streszcza to w tych słowach: “wszyscy ci, których prowadzi
Duch Boży, są synami Bożymi. … otrzymaliście ducha przybrania za synów, w
którym możemy wołać: “Abba, Ojcze!” Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego
ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i
dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa, skoro wspólnie z
Nim cierpimy po to, by też wspólnie mieć udział w chwale. (Rz 8, 14-17). Jest
to pierwszy cenny dar, który Duch Święty wnosi w nasze serca: życie samego
Boga, życie prawdziwych dzieci, relacja zaufania, wolności i ufności w miłość i
miłosierdzie Boże, którego owocem jest nowe spojrzenie na innych, bliskich i
dalekich, postrzeganych zawsze jako braci i siostry w Jezusie, których trzeba
szanować i kochać. Duch Święty uczy nas patrzeć oczyma Chrystusa, przeżywać
życie jak Chrystus, rozumieć życie tak, jak rozumiał je Chrystus. Dlatego woda
żywa, którą jest Duch Święty nasyca nasze życie – ponieważ mówi nam, że
jesteśmy kochani przez Boga, jako dzieci, że możemy kochać Boga jako Jego
dzieci i że dzięki Jego łasce możemy żyć jak dzieci Boże, jak Jezus. Słuchajmy
Ducha Świętego, który mówi nam: Bóg cię kocha, miłuje ciebie. Czy kochamy
prawdziwie Boga i innych tak jak Jezus?
Dziękujemy Ci Ojcze
Święty za Twoje wspaniałe przemyślenia o Duchu Świętym.
Fr. John R. Waiss